در ایالات متحده، فقر به یک تجارت بزرگ تبدیل شده است. سالانه حدود یک تریلیون دلار برای کمک به نیازمندان هزینه میشود، اما بخش قابلتوجهی از این بودجه از طریق شرکتهای خصوصی توزیع میشود که بهعنوان واسطه عمل میکنند. این شرکتها با هدف افزایش کارایی وارد این سیستم شدهاند، اما در عمل، برخی از آنها با سوءاستفاده از پیچیدگیهای سیستم، سودهای کلانی به جیب میزنند. این ویدئو به بررسی این موضوع میپردازد که چه کسانی از فقر سود میبرند و چگونه این اتفاق میافتد.
تاریخچه و زمینه
در دهه ۱۹۶۰، رئیسجمهور لیندن جانسون «جنگ علیه فقر» را اعلام کرد که منجر به افزایش هزینههای اجتماعی برای برنامههایی مانند مدیکید، مدیکر و تمبرهای غذایی شد. این اقدامات نرخ فقر را از ۲۲ درصد به حدود ۱۲ درصد کاهش داد. اما در دهه ۱۹۸۰، تحت تأثیر رونالد ریگان و بعدها بیل کلینتون، سیستم رفاهی به سمت خصوصیسازی حرکت کرد. هدف این بود که شرکتهای خصوصی با کارایی بیشتر، این بودجه را مدیریت کنند. بااینحال، نبود نظارت کافی باعث شد برخی شرکتها از این سیستم سوءاستفاده کنند.
نمونههای سوءاستفاده
ویدئو چند نمونه از سوءاستفادههای شرکتها را بررسی میکند:
- اعتبار مالیاتی درآمد کسبشده (EITC): شرکتهایی مانند Liberty Tax با پیچیده کردن فرآیند دریافت این اعتبار برای افراد کمدرآمد، از طریق وامهای با بهره بالا یا کسر غیرقانونی از بازپرداخت مالیاتی سود میبرند.
- مسکن بخش ۸: برخی مالکان با آگاهی از یارانههای دولتی، اجارهها را بهصورت غیرواقعی افزایش میدهند و بودجه مسکن یارانهای را تخلیه میکنند.
- واسطههای شرکتی (مانند Maximus): این شرکتها با قراردادهای دولتی، وظیفه توزیع مزایای رفاهی را بر عهده دارند. اما با کاهش هزینهها از طریق رد صلاحیت متقاضیان یا تأخیر در پردازش درخواستها، سود خود را افزایش میدهند. برای مثال، در تنسی، Maximus باعث افزایش ۲۳ درصدی کودکان بدون بیمه شد.
- دندانپزشکی مدیکید: برخی کلینیکهای دندانپزشکی با انجام اقدامات غیرضروری روی بیماران کمدرآمد، از بودجه مدیکید سوءاستفاده میکنند. نمونهای از این، انجام ۱۷ روت کانال روی یک کودک ۳ ساله بود.
- مراکز دیالیز: شرکتهایی مانند DaVita با نگهداشتن بیماران در دیالیز بهجای ارجاع به پیوند کلیه، سود بیشتری کسب میکنند، حتی اگر این به ضرر سلامت بیماران باشد.
- کودکان پرورشی: شرکتهایی مانند Maximus با شناسایی کودکان پرورشی واجد شرایط مزایای تأمین اجتماعی، این پول را به خزانه ایالتی هدایت میکنند و خود کارمزدی (مثلاً ۱۶۰۰ دلار به ازای هر کودک) دریافت میکنند.
تحلیل و راهکارها
خصوصیسازی در برخی موارد مانند کارتهای الکترونیکی تمبر غذایی موفقیتآمیز بوده، اما فقدان نظارت و رقابت باعث سوءاستفادههای گسترده شده است. برای اصلاح این سیستم، نیاز به موارد زیر است:
- نظارت قویتر: دولت باید معیارهای عملکردی دقیقتری برای شرکتها تعیین کند.
- رقابت واقعی: جلوگیری از انحصار شرکتهای بزرگ در بخش خدمات عمومی.
- محدودیت سود: مانند پیشنهاد کالیفرنیا برای محدود کردن سود مراکز دیالیز.
- شفافیت: آگاهی عمومی از عملکرد این شرکتها و نقش آنها در سیستم رفاهی.
نتیجهگیری
سیستم رفاهی آمریکا، که برای کمک به نیازمندان طراحی شده، به دلیل خصوصیسازی بیرویه و نبود نظارت، به فرصتی برای سودجویی برخی شرکتها تبدیل شده است. با اصلاحات هدفمند، میتوان این سیستم را به نفع آسیبپذیرترین اقشار جامعه بازطراحی کرد.
این ویدئو برای چه کسانی مناسب است؟
این ویدئو برای گروههای زیر مفید است:
- سیاستگذاران و قانونگذاران: برای درک مشکلات خصوصیسازی سیستم رفاهی و نیاز به اصلاحات.
- فعالان اجتماعی: که به دنبال آگاهیبخشی درباره سوءاستفاده از بودجههای عمومی هستند.
- دانشجویان و پژوهشگران: در حوزههای سیاست عمومی، اقتصاد و علوم اجتماعی برای تحلیل تأثیرات خصوصیسازی.
- شهروندان عادی: بهویژه کسانی که از خدمات رفاهی استفاده میکنند یا به شفافیت در هزینههای دولتی اهمیت میدهند.
- روزنامهنگاران: برای بررسی عمیقتر مسائل مرتبط با فقر و رسانهها، بهویژه با استفاده از ابزارهایی مانند Ground News برای تحلیل بیطرفانه اخبار.
مشخصات ویدئو
عنوان : The Secret Way Corporations Profit from Poverty
